Η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ένα διαχρονικό και σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο με διεθνείς προεκτάσεις, το οποίο εντοπίζεται σε όλες τις κοινωνίες και αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες. Πρόκειται για μια διαταξική πραγματικότητα, με θύματα ως επί το πλείστον γυναίκες και παιδιά, αναδεικνύοντας την κοινωνική παθογένεια που οφείλεται κυρίως στις βαθιά ριζωμένες μορφές ανισότητας και εξουσιαστικών σχέσεων. Με μια κοινωνιολογική προσέγγιση το βιβλίο αυτό διερευνά τις αναπαραστάσεις που δημιουργούνται γύρω από την ενδοοικογενειακή βία: πώς περιγράφεται, πώς ενσωματώνεται στις σχέσεις αλληλεπίδρασης μεταξύ των μελών της οικογένειας, πώς αποκρύπτεται, πώς ενίοτε δικαιολογείται ή αποσιωπάται. Επιχειρεί να σκιαγραφήσει και να δώσει φωνή τόσο σε εκείνες τις εμπειρίες που σπάνια ακούγονται όσο και στις μικρές αφηγήσεις των μητέρων-θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, μέσα από τις οποίες η βία αποκτά μορφή, περιγραφή και, τελικά, κοινωνική σημασία. Η ανάλυση εστιάζει όχι μόνο στα ίδια τα βιώματα, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία, οι θεσμοί και τα έμφυλα στερεότυπα επηρεάζουν την ορατότητα ή την αορατότητα των θυμάτων, οδηγώντας στην κανονικοποίηση της βίας. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
