Η θεατρίνα της ζωής

«Τρομερά ανήσυχοι με περίμεναν όλοι τους ντυμένοι στα μαύρα, μετά το αναπάντεχο δυστύχημα. \ \ Μπήκα στο σπίτι μ’ ένα βλέμμα τρελό, δαρμένο. Ήμουν μούσκεμα, τα μαλλιά μου είχαν κολλημένη άμμο κι έμοιαζα σαν να σώθηκα από ναυάγιο. \ \ “Θέλω να φύγετε όλοι σας” φώναξα “και είναι διαταγή! Γιατί κλαίτε; Γιατί θρηνείτε; Εγώ δε θα πενθήσω. Απόψε, το βράδυ της κηδείας, θα χορέψω ως το πρωί και αύριο θα πάω να φτύσω στον τάφο του!”. \ \ Έβαλα το κόκκινο έξαλλο ντεκολτέ φόρεμα με τα μαύρα δαντελένια εσώρουχα και τις γόβες με τα ψηλά τακούνια, βάφτηκα με έντονο κόκκινο φλογερό κραγιόν στα χείλη, φόρεσα μεγάλα σκουλαρίκια, βραχιόλι και κολιέ με στρας, έριξα μια άσπρη γούνινη ετόλ στους ώμους και με ύφος ντίβας έφυγα χτυπώντας δυνατά την πόρτα. \ \ Στο νυχτερινό κέντρο που πήγαμε, ανέβηκα στην πίστα και χόρευα ασταμάτητα, πολύ προκλητικά και σεξουαλικά, ενώ συγχρόνως έπινα σαμπάνια και γελώντας φώναζα δυνατά: “Ζωή σ’ εσάς!”. \ \ Το πρωί πήγα κατευθείαν στο νεκροταφείο με το κόκκινο φόρεμα, τα ξεβαμμένα σοκαρισμένα ξενυχτισμένα μάτια. \ \ “Δεν έχεις πεθάνει εσύ αλλά εγώ!” του φώναξα. “Ποτέ δε θα σε συγχωρήσω! Με προδώσατε όλοι σας! ” \ \ Έφυγα κουτσαίνοντας ψυχή και σώμα… Ένιωσα απερίγραπτα μόνη… Ζούσα –δεν έπαιζα– έναν καταστροφικό ρόλο. \ \ Την ίδια μέρα πήρα την απόφασή μου να φύγω!» \ \ \ \ Η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ ακολουθεί την ηρωίδα της, την Αλεξάνδρα, στην πολυτάραχη ζωή της, από τη γέννησή της στη Μυτιλήνη στα ταξίδια της στις μητροπόλεις του κόσμου, στις «πρόβες» της ζωής της, μέχρι την επιστροφή και τη μεγαλειώδη «παράσταση» πίσω στη Λέσβο, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν. Με λεπτότητα και μαεστρία κατάφερε να διεισδύσει βαθιά στο γεμάτο θλίψη ψυχικό κόσμο της Αλεξάνδρας, η οποία με πολλή πειθαρχεία, θέληση και πνευματική άσκηση κατάφερε να μην παρασυρθεί από το ψυχικό της τσουνάμι . \ \ \ \ Η Βενετία Πιτσιλαδή-Σούαρτ γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, αλλά από πολύ μικρή μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Δημοσιογραφία, Δημόσιες και Κοινωνικές Σχέσεις. Στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου σπούδασε Συμβουλευτική Ψυχολογία. Εν συνεχεία, στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης σπούδασε Ψυχολογία και Επιστήμες της Εκπαίδευσης. Παντρεύτηκε Ελβετό και απέκτησε δυο παιδιά. Ζει μόνιμα στη Γενεύη εδώ και σαράντα χρόνια, όπου εργάστηκε ιδιωτικά κάνοντας Συμβουλευτική Ανθρωπίνων Σχέσεων. Είναι ενεργό μέλος πολλών συλλόγων φιλανθρωπικών, πολιτιστικών, κοινωνικών καθώς και λογοτεχνικών και υπεύθυνη του ελληνικού λογοτεχνικού «Κύκλου Βιβλιόφιλων Γενεύης» για πάνω από δεκατρία χρόνια. Παθιασμένη για τη ζωή και τον άνθρωπο, από μικρή γράφει ποιήματα και στίχους. Αυτό είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.\ \