Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ (ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ: ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΝΟΡΒΗΓΙΚΑ)

ΜΑΝΑΈχω μια μάνα με μπλε κάπα. μου αρπάζει το χέρι, είμαι μικρός και φοβάμαι, με οδηγεί.Η κάπα της είναισπαρμένη μ’ άστρα.Έχει τόσο χιόνι εδώ που προχωράμε στον αξεχιόνιστο Γαλαξία:εκείνη κι εγώ.*ΕΡΧΟΜΑΙ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥΈρχομαι ένα βράδυσε μια κοιλάδαμε ένα ξένο βουνόνα παραμονεύει πάνω από ένα μαύρο άπατο φιόρδ.Έφτασα σπίτι. Αλλά η μάναδεν είναι πουθενά, και ο πατέρας; Κανείς απ’ όσους ξέρω δεν είν’ εδώ.Μαύρο άπατο φιόρδ.Όπως πριν μεγαλώσω:Ένα αγοράκι στο σκοτάδι, φοβόταν, μόνο, χωρίς φίλους.Και τίποτα δεν περνάει.Έρχομαι μ’ ένα τρένο από πέρα μακριάμε βαλίτσα, ρούχα και βιβλίαΝαι, αλλά τί ψάχνω, εδώ πέρα; Τι προσπαθώ να καταλάβω;