Στο τρίτο μέρος της working class τριλογίας του, ο Αλμπέρτο παίρνει από το χέρι την κόρη του καιμέσα από κωμικοτραγικά οικογενειακά ανέκδοτα, ιστορίες ποδοσφαίρου με τη γεύση του χαλικιούστο στόμα, επεισόδια ταξικής υπερηφάνειας, λουκούλλεια εργατικά κυριακάτικα τραπέζια καισυμβουλές μαστορικής παμπάλαιων αυτοκινήτων, τη σεργιανίζει (και μαζί κι εμάς) σε έναν κόσμο πουπολλοί βιάστηκαν να ανακηρύξουν νεκρό.Μόνο που αυτός ο κόσμος, η εργατική τάξη, με τα καλά της και τα στραβά της, όχι μόνο δεν είναιδιατεθειμένος να κάτσει στ αυγά του, αλλά αλλάζει τα φώτα στ αφεντικά ακόμα και στον άλλοκόσμο. Σαν να μην μας τα είπε καλά ο κύριος Δάντης..Σαν να τα πε κατά πώς βολεύουν τους αρχόντους... Έλα όμως που εκεί που τριγύρναγε στους κύκλους της κολάσεως υμνώντας το Μεγάλο Αφεντικό καικατακεραυνώνοντας τους αμαρτωλούς, είχε την ατυχία –ή μήπως άραγε την τύχη;– να πέσει πάνω σε έναν εργάτη-συγκολλητή και τον κολλητό του τον ΣτιβΜακ Κουίν, που όχι μόνο δεν αφήνουν σε ησυχία το Μεγάλο Αφεντικό, αλλά οργανώνουν και τη μεγαλύτερη απόδραση όλων των εποχών...Κάπως έτσι, η κλασική λογοτεχνία συναντά το working class αφήγημα και το αποτέλεσμα κορυφώνεται σε ένα αιρετικό σπαγγέτι-γουέστερν, με soundtrackτη μελωδία μιας φυσαρμόνικας που δεν θα πάψει να καλεί σε εκδίκηση
