ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Θάλασσα 1 Ας είναι στη θάλασσα νύχτα... Ας υπάρχει καταιγίδα και ας βρυχάται... Ας είναι το σκοτάδι ανακατωμένο με νερό! Κι ας υπάρχουν κύματα θεόρατα σαν βουνά, σαν μαύρο φάντασμα κρυμμένο από την καταχνιά. Το πλοίο θα παρασυρθεί στην αφάνεια, η χθεσινή μέρα ήταν πολύ βαρετή ως το μεδούλι, το περίγραμμα των βράχων υψώνεται στο σκοτάδι στις χαίτες της αφρισμένης θάλασσας... Σαν νεύρο, το διαλυμένο σύννεφο κάτω από το στερέωμα χτυπά ακούραστα. Δεν ξέρω τον βαθύτερο δρόμο και πού είναι η μητέρα Ουκρανία.