Ο ΑΒΒΑΣ Γ.

Η πλοκή "Ο Αββάς Γ." βασίζεται σε τρία πρόσωπα: Ο Σαρλ Γ., ο αδελφός του ο αββάς Ρομπέρ και η Επονίν. Ο πρώτος είναι ένας ακόλαστος που αναζητά την ακρότητα της απόλαυσης, ο δεύτερος, ο αββάς, παίζει με την άρνηση της απόλαυσης και με τις προκλήσεις της Επονίν (η οποία φτάνει μέχρι να πλαγιάσει με έναν χασάπη ανάμεσα σε κρέατα). Η σωματική έξαρση του Σαρλ γίνεται διανοητική στον αββά, ο οποίος αρέσκεται στην ακαθαρσία κι εξαφανίζεται με δύο πουτάνες προτού συλληφθεί απ’ τους Γερμανούς και βασανιστεί. Ο Σαρλ μαθαίνει πολύ αργά ότι ο αδελφός του, κάτω απ’ τα βασανιστήρια, τους κατέδωσε, αυτόν και την Επονίν, όχι όμως την ομάδα των αντιστασιακών με τους οποίους ήταν σε επαφή. «Ηδονίστηκα που πρόδωσα αυτούς που αγαπώ», λέει με μία φράση που μπορεί να απηχήσει το παράθεμα του Νίτσε που αναφέρεται από τον Μπατάιγ στο "Για τον Νίτσε": «Θα ήθελα να κάνω κακό σ’ εκείνους που διαφωτίζω». Πράγματι, το θέμα της προδοσίας βρίσκεται στο κέντρο του μυθιστορήματος, μέσα σε μία σύγχυση, ακόμα και σε απόσβεση, του δυϊσμού ανάμεσα στο Καλό και το Κακό. [...] Κατά τον Jean-Francois Louette, «ο αββάς αναλαμβάνει σε όλα τα μέρη του είναι του τη θεϊκότητα του ανθρώπου». Η διαστροφή, η ιεροσυλία και ο ερωτισμός εξωθούν επίσης στην «αναπόδραστη σύγκριση με τον Sade», αν συνδέσουμε αυτό το έργο με το "Η λογοτεχνία και το κακό".