ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Να’ ταν δεκαπέντε χρονών, δεκαέξι; μα ράγιζε καρδιές απ’ όπου και ναπερνούσε. Δεν ήταν μόνο όμορφη. Ήταν και γλυκιά, με ένα χαμόγελομόνιμα θρονιασμένο στα χείλη της. Το παρουσιαστικό της αψεγάδιαστο,σώμα με τέλειες αναλογίες σαν να ξεφύτρωνε από τα χέρια Αρχαίου Έλληνακαλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης, λες και γεννήθηκε να σκορπά ρίγηκαι επιθυμίες.Πρώτη φορά ο Ορέστης τη συνάντησε σε ένα εμπορικό με γυναικείαφορέματα επί της Τσιμισκή πριν τα Λουλουδάδικα, όπου συνόδευε τη μητέρατου για να ανανεώσει την γκαρνταρόμπα της.Η μητέρα του μια αρχοντογυναίκα, μια γαλαντόμα, γνωστή στις εύπορεςοικογένειες της Θεσσαλονίκης, του είχε ιδιαίτερη αδυναμία, πέρα τουπλατωνικού έρωτα που συνδέει επί αμνημονεύτων ετών μάνα και γιό.Αν ήταν άλλη εποχή, η μητέρα του θα πήγαινε μόνη να ψωνίσει και να χαζέψειτις βιτρίνες με την ηρεμία της – μα τώρα; φόβος και τρόμος. Οκτώβριος του’41 οι Γερμανοί έκαναν ό,τι ήθελαν στη Θεσσαλονίκη.Άφησε την μητέρα του στην είσοδο του καταστήματος κι αυτός βάλθηκε ναχαζεύει μια την κίνηση του μεγάλου δρόμου και μια τη βιτρίνα του εμπορικούπεριμένοντας την.