ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ

Είκοσι σημαντικά ασήμαντες ιστορίες ανθρώπων που έζησαν, ζουν, θα ζήσουν στον χώρο και στον χρόνο, που διαβάστηκαν, διαβάζονται, θα διαβαστούν, πλάι στη φωτιά ή στο κύμα, με βροχή ή λιοπύρι, στον άνεμο και στην αστροφεγγιά, στο ύψος ή στο βάθος, καθόσον του ύψους και του βάθους, οριζοντίως και καθέτως, μετωπικά ή πλαγιοδρομώντας, με μάτια ορθάνοιχτα ή σφραγισμένα. Ίσως εξομολόγηση, μπορεί σκέτη κατάθεση, ξετύλιγμα μνήμης ή τίναγμα σκόνης. Μπορεί αποκάλυψη ή το ακριβώς αντίθετο: μασκάρεμα. Πιθανόν μανιφέστο ή manifestation. Ή, ακόμη ακόμη, απλή, καθαρή αφήγηση χωρίς πρόθεση και ψιμύθια, συγγενική με το πρωτόγονο πλάι στη φωτιά storytelling. Παραμύθια ή και αλήθειες, παραμυθία και μοίρασμα γι’ αυτό που είμαι είσαι είμαστε.