ΤΟ ΡΟΖ ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΑΙΣΙΑ ΦΤΕΡΑ

ήμερα η ροζ ηλιαχτίδα ξύπνησε νωρίτερα από τις άλλες. Φώτισε απαλά κάτι λουλούδια και χαμογέλασε ήταν μια όμορφη μέρα! Ύστερα από λίγο όλες οι ηλιαχτίδες έγιναν μια δέσμη ρόδινη και καλημέρισαν τη φύση. Μια πεταλούδα γύρισε το κεφάλι της και τις κοίταξε· τους χαμογέλασε μ ένα χαμόγελο τόσο γλυκό, που εκείνες συγκινήθηκαν και της έστειλαν ένα χρυσό φιλί! Ξεκίνησαν για τις δουλειές της ημέρας. Περιπλανήθηκαν σε λιβάδια, σε ποτάμια, φώτισαν και τα πιο σκοτεινά μέρη, τα πιο μικρά λουλούδια. Κάθε φορά ανακάλυπταν και κάτι καινούριο που τις έκανε να θαυμάζουν την ομορφιά του κόσμου. Η δέσμη τους αγκάλιασε μια λίμνη. Οι πάπιες έκαναν τον καθημερινό τους περίπατο, οι βάτραχοι ήταν ξαπλωμένοι στα νούφαρά τους και οι γυρίνοι έπαιζαν ανέμελα. Η ροζ ηλιαχτίδα αγαπούσε πολύ τη λίμνη της άρεσε η ηρεμία της. Πολλές φορές άφηνε τις φίλες της κι έστελνε το φως της στ ακύμαντα νερά. Η λίμνη τότε γινόταν ρόδινη και άνοιγε την αγκαλιά της για να δεχτεί το ροζ φως που τόσο αγαπούσε. Είχε κι εκείνη αδυναμία στην ηλιαχτίδα μας! Μια μέρα από εκείνες που συναντούσε η λίμνη την ηλιαχτίδα και το τοπίο αποκτούσε ένα φως μοναδικό, φάνηκε στον ορίζοντα μια πεταλούδα. Τα φτερά της ήταν πανέμορφα και ο τρόπος που πετούσε ιδιαίτερος. Σαν να άκουγε κάποια μουσική, όλο χορευτικές φιγούρες έκανε. Η ροζ ηλιαχτίδα την πρόσεξε και εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της.