«Ήξερε ότι η βραδιά δεν θα κλείσει απλά έχοντας πιει ένα ποτό. br\ Η ατμόσφαιρα εκεί σαν να μην σε αφήνει. Σαν να σε τυλίγει ένα πέπλο ερωτικό, αέρινο με το που πατάς το πόδι σου μέσα. Σαν από αυτό το πέπλο να σχηματίζονται δύο χέρια που νοητά σου βγάζουν το παλτό του δισταγμού, το σακάκι της ντροπής, τη φούστα της ηθικής… Τη θέση τους παίρνει ένα ρούχο πανάλαφρο, διάφανο σχεδόν, τόσο λεπτό μα και τόσο άφθαρτο. Αυτό της αυτοπεποίθησης.» br\ Τι είναι αυτό που ο καθένας ορίζει ως ηθικό; Πού ξεκινάει και πού τελειώνει η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και τη σεξουαλική απελευθέρωση; Κατά πόσο μπορεί μία όμορφη φαντασία να σε κάνει να δραπετεύσεις απ’ την τρομακτική και σκληρή σου πραγματικότητα; br\ Οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου βρίσκονται μέσα σε μία μόνιμη πάλη για το «πρόσωπο στην κοινωνία» και τα «θέλω»
