[…] Ο καιρός περνούσε… Ο Ζακ και η Αννέτ μεγάλωναν μαζί και από παιδιά έγιναν έφηβοι. Όλα αυτά τα χρόνια συνέχιζαν να είναι αγαπημένοι φίλοι. Τίποτε δεν είχε αλλάξει μεταξύ τους. Ώσπου, μια μέρα, κάτι άλλαξε. Η Αννέτ δεν πήγε στο σχολείο, ούτε πέρασε το απόγευμα από το σπίτι του για να τον δει.[…][…] Οι νεράιδες δεν μπορούν να ζουν με τους ανθρώπους. Όταν μεταμορφώνεσαι σε νεράιδα, δεν έχεις πια τις ίδιες ανάγκες. Δεν τρως φαγητό, δεν πας σχολείο, δεν μένεις σε σπίτι!»«Θα μπορώ να αγαπώ;»«Γιατί να αγαπάς;»«Αν δεν μπορεί κάποιος να αγαπάει, τότε τι νόημα έχει να υπάρχει;» […]Μια γλυκιά ιστορία για τη δύναμη της αγάπης!
