Ήμασταν ένα εμείς οι δυο προτού έρθεις στον κόσμο αυτό.Μια μέρα εσύ έγινες κλωστή,μα εγώ έμεινα κουβάρι ως ετούτη τη στιγμή.Η σχέση του παιδιού με τη μητέρα του είναι σαν το κουβάριμε την κλωστή. Στην αρχή είναι σφιχτά αγκαλιασμένα μεταξύτους. Σιγά σιγά, η μικρή κλωστή ξετυλίγεται ολοένα καιπερισσότερο, εξερευνώντας τον κόσμο. Με τον καιρό,έρχεται η ώρα να κοπεί το νήμα που κρατά το παιδί μέσαστην οικογενειακή φωλιά. Η μητέρα καθοδηγεί τη μικρήκλωστή της, ώστε να αποκοπεί ομαλά από το μεγάλο κουβάρι,διατηρώντας όμως τη βαθύτερη σύνδεση που θα υπάρχειπάντα ανάμεσά τους.
