Όταν βγήκες έξω από της μανούλας τη φωλιάδεν είχες ακόμα για να πετάξεις φτερά.Μα στα δικά μου χέρια σε πήρα εγώσυντροφιά να κάνουμε το ταξίδι αυτό.Τα χέρια του πατέρα είναι σαν φτερούγες, που προστατεύουνκαι καθοδηγούν το παιδί στην ανακάλυψη του κόσμου.Στην αρχή, και καθώς η σχέση τους χτίζεται με τη σωματικήεπαφή, οι φτερούγες αυτές είναι χέρια που αγκαλιάζουνμε τρυφερότητα. Σιγά σιγά, γίνονται στήριγμα σε όλα τα στάδιατης ζωής του παιδιού. Και, στο τέλος, γίνονται η δύναμηγια το πέταγμα μακριά από την οικογενειακή φωλιά,στην οποία θα μπορεί να επιστρέφει όποτε το έχει ανάγκη.
