ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΕΙΔΟΣ ΕΔΩ ΣΤΗ ΓΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

«Αφού το Τρίτο Είδος αποχώρησε από τη Γη, θριάμβευσε, δημιούργησε μια νέα πολιτεία, μια νέα πατρίδα όπως και εσύ την αποκαλείς. Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, όπως υπήρχαν στη Γη, κάθε μέλος έχει το δικό του σπίτι και είναι πλήρως αυτάρκες σε τρόφιμα και υλικά αγαθά. Το πιο σημαντικό απ όλα είναι πως τα μέλη του Τρίτου Είδους κατέκτησαν την αθανασία. Στη Σέμπια κανείς δεν γερνά. Κανείς δεν αρρωσταίνει, τουλάχιστον όχι μέχρι πρόσφατα και κανείς δεν πέθαινε. Ακόμη και οι γεννήσεις εκμηδενίστηκαν μιας και δεν υπήρχε λόγος να αναπαραχθεί το είδος μας. Ο χρόνος πάγωσε, η ιστορία μας έφτασε σε ένα τέλμα, σε ένα τέλος. Ειδικά μετά τον τερματισμό του Μεγάλου Πολέμου και πίστεψέ με, στο δηλώνει αυτό ένας ιστορικός που έχει αμφισβητήσει το καθετί». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Για μένα, το Third Kind είναι ο προσωπικός μου δορυφόρος, ένα θραύσμα σινεμά που μας θυμίζει ότι το μέλλον είναι τώρα. Ο Γιώργος Κοζανιτάς, κολλητός από τα εφηβικά μου χρόνια, με το βιβλίο του, πήγε την ταινία ένα βήμα παραπέρα ή καλύτερα την έστειλε σε μια νέα τροχιά και την μεταμόρφωσε σε κάτι το υπερβατικό. Ξεκίνησε από την ταινία για να δημιουργήσει έναν ολόκληρο μυθοπλαστικό κόσμο και να συνδέσει τη λογοτεχνία με τη δυστοπία. Αλλά δεν μας αφηγήθηκε την ιστορία του ανθρώπινου είδους. Όχι. Μας είπε τις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων που συνθέτουν αυτή τη μεγάλη αφήγηση. Ιστορίες με πόνο, αποτυχίες, όνειρα και καύλα, όπως είναι και η ζωή μας. Και αυτή η ιστορία, η δική του αφήγηση, είναι ταυτόχρονα και η δική μας».