ΑΣΤΡΙΚΟΣ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Πριν 416 χρόνια, τον Ιανουάριο του 1610, ένας άγνωστος έως τότε 46χρονος καθηγητής μαθηματικών έστρεψε ένα σωλήνα με φακούς (σήμερα τηλεσκόπιο) προς τον ουρανό και αμφισβητώντας το status quo της αριστοτελικής κοσμολογίας, παρατηρώντας τον για 8 εβδομάδες άλλαξε για πάντα την ανθρώπινη σκέψη. Η καταγραφή και η έκδοση των παρατηρήσεων του ολοκληρώθηκαν το Μάρτιο του 1610, οι οποίες αν και διαβάζονται σε ένα απόγευμα, εν τούτοις άλλαξαν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα κοιτάζει τον ουρανό. Με απλά λόγια, ο καθηγητής αυτός, παρατηρώντας με συνέπεια τον ουρανό δεν ανακάλυψε απλώς τέσσερα φεγγάρια γύρω από τον Δία, διαπίστωσε ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω μας, ότι η γη δεν αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος, ότι η αλήθεια και η εξουσία δεν συμβαδίζουν πάντα, πραγματοποιώντας ίσως το πρώτο disruption που γνώρισε ο κόσμος μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι μοιράστηκε τις σκέψεις του, του δημιούργησε αρκετά προβλήματα βέβαια, άξια αναφοράς. Η πραγματικότητα ήταν τελικά σκληρή για τον Γαλιλαίο, καθώς θα πέθαινε τυφλός και αφορισμένος από κάποιους που γνώριζαν ότι έλεγε την αλήθεια. Αλλά το φως που είδε εκείνη τη νύχτα δεν έσβησε ποτέ. Αυτό το βιβλίο αποτελεί λοιπόν την πρωτότυπη εργασία Sidereus Nuncius του Πατρικίου Galileo Galilei, μεταφρασμένη στα νέα ελληνικά, ένα χρέος προς τους μαθητές και τους καθηγητές, όλων των επιστημών και όλων των αντικειμένων. Να σημειωθεί βέβαια ότι η πραγματικότητα την ίδια περίοδο ήταν πολύ πιο σκληρή για τον ελλαδικό χώρο, στον οποίο από την Άλωση του 1453 έως την ίδρυση του Οθώνειου Πανεπιστημίου το 1837, δεν είχε τυπωθεί κανένα επιστημονικό βιβλίο (εξαιρουμένου μιας έκδοσης του Νεόφυτου Βάμβα το 1820 στη Χίο).