ΣΙΝΓΚΕΡ

σ’ αγαπώκι είσαι σύννεφο που καλύπτει τα βουνά των ώμων μουβρέχεις τα πλευρά μου, με κρύβεις απ’ τα μάτιατων ιπτάμενων ψαριώνμοιρασμένος ύπνος, λέξεις που υπόσχονταιπως ποτέ δεν θα σπάσουνδέρμα που γερνά, μαλλιά που ασπρίζουνάνθρωποι που σου λένε άργησες, πόσο άργησες,δέκα χρόνια πέρασαν σχεδόνστο τέλος ήρθεςσ’ αγαπώ κι είσαι θάλασσαμήλο, κανέλα, πυξίδα ή χάρτηςο τόπος όταν αγαπάςάνθρωπος που κοιμάταιπιάνει στα χέρια του κλωστή και ξεκινά να πλέκειμε το βαμβάκι σύννεφαμε θάλασσα αλάτιμε άσπρο φως τις φίλες μουμ’ εσένα τον θεό