ΣΤΟ ΚΡΥΟ ΠΑΤΩΜΑ

Τα παραμύθια μου δεν έχουν δράκο,τους λείπει αυτό το κάτι. H δράκαινα πέθανεγιατί τη σκότωσα. Αν ξανάνθιζεθα ήμουν εγώ. Λείπει η παιδικότητα απότα παραμύθια μου? είναι γραμμένα για άλλον κόσμο,για έναν άλλον κόσμο. Θα ’θελα πολύ να είμαιπαιδί, να αγγίζω το δέρμα μου και να νιώθωτο δέρμα ενός παιδιού, με τόση αθωότητα?να μην το σιχαίνομαι, να μην ουρλιάζειτο πετσί μου από αηδία, να μην είναι όλατόσο κατανοητά. Να ρωτώ γιατίδεν κατάλαβα. Θα ’θελα να μην καταλαβαίνωτο παραμύθι μου, σαν παιδί που όλο ρωτά«γιατί». Θα ’θελα να περάσειο πόνος, να φύγουν οι πληγέςστα γόνατά μου. Διάβασέ μου ένα παραμύθιδιαφορετικό από τα άλλα αυτή τη φορά.