ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΑ ΠΕΛΑΓΗ

Ανάντα br\ Η ευδαιμονία της ύπαρξης br\ Εκεί που η ουσία δίχως br\ τα όρια της μορφής br\ της br\ κατοικεί br\ και ανεμπόδιστη br\ απ’ τα πρέπει της ζωής br\ υπάρχει, br\ εκεί στον χώρο br\ της βαθιάς σιωπής br\ η αληθινή χαρά br\ της ύπαρξής μας μένει. br\ Άχρονη και άμορφη αγρυπνά br\ στου εσωτερικού μας κόσμου br\ τα τοπία br\ και μες στα ανάξια λόγου br\ και στα ταπεινά br\ γλιστρά σαν θεία πνοή br\ κι ανθίζει.