ΜΙΑ ΦΟΥΧΤΑ ΦΩΣ

Μια φούχτα φωςκουμαντάρει το στέρνο μου,απλώνεται μπάλσαμο,αίμα καθαρό,αίσθημα ζωογόνο,στα μέλη μου.Βαθιά στο μεδούλιαντιλαλεί βροντόλαλοτο γέλιο τ’ ανέσπερο,του μόχτου αντίβαρο,του μολεμένου κόσμουη κάθαρση.Μια φούχτα έπαρσητης ύπαρξης,κι αντάμα ο λόγοςο αληθινός,για να μην καμωνόμαστεν’ αναγνωρίσουμεάλλους.Βαθιά στο καύκαλοστραφταλίζειασυννέφιαστη η ματιά σουη άδολη,του κόσμου το αύριο.Παιδί μου!