ΑΥΡΙΟ, ΜΙΑ ΕΛΕΝΗ

Ανατολικός άνεμος, εξόριστος, br/ με τη μάσκα του αθώου, br/ χτυπούσε τα γυμνά κλαδιά έξω br/ και την ψυχή της στο περιθώριο. br/ Ίδιος πάντα ο έρημος δρόμος br/ κι ο τρόμος, ρεμβάζοντας το γκρίζο, br/ αφτέρουγες λέξεις, ανώνυμοι πόθοι, br/ χαμηλά το βλέμμα στο σκουριασμένο κλειδί, br/ κιτρινισμένα φύλλα, br/ οι γάτες στο παράθυρο, br/ το πουκάμισο στα μανταλάκια, br/ ένα πιόνι πεσμένο στη σκακιέρα, br/ το φιλί περνά φευγαλέα στα αζήτητα.