ΑΛΛΟΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΡΑ

ΕΝΘΥΜΙΟΜες στην ντουλάπα η ξύλινη κρεμάστραΤο ρούχο του ακόμα εκείΤο σώμα λείπειΠάνω στο ξύλο μια γυναίκα έχει γράψειμε γράμματα που τρέμουν, τ’ όνομά τουΤα μάτια της τον ψάχνουν, τον αγγίζουνχαϊδεύουν τρυφερά το πρόσωπό τουΚαι το παιδί που στέκεται πιο πέρακοιτάζει και μαθαίνει την αγάπηΑΛΛΟΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΡΑΠώς ζήσαμε έτσι ανήμποροι με το Θηρίο μες στο στήθος μας κλεισμένο Μα ευτυχώς ο θάνατος μας πλησιάζει ξεθάβοντας παράξενες δυνάμεις Άλλος ο φόβος τώρα που μπαίνει απ? το παράθυρο τις νύχτες Άλλοι κι εμείς που σκάβουμε να βγούμε από το χώμα