ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ 2η ΕΚΔΟΣΗ

Σ’ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ αντιποιητικό, όπου ο καθείς και το λίπος του, ο καθείς και η αιμάσουσα τηλε-όρασή του, ο καθείς και το χρυσό ή πήλινο καβούκι του, σ’ ένα τοπίο ομιχλώδες και αβέβαιο με πορφυρό κι ερμητικό ουρανό, οι ποιητές αυξάνονται, λες και η ποίηση είναι το μέγιστο απόθεμα, η χρυσή εφεδρεία αντίστασης του ανοσοποιητικού συστήματος ενάντια στην πανώλη της ασχή-μιας, ενάντια στην ερημιά. Έτσι και ο Νίκος Κούτσιας χρονικώς τυχαία αποφάσισε, ή στον κα-τάλληλο χρόνο επέλεξε, τη βάπτιση και τη λιποταξία του μες στα βαθιά νερά της ποίησης, ξέρο-ντας καλά πως η Τέχνη δεν είναι πανάκεια, γιατί η Τέχνη ανακαλύπτοντας και μεγεθύνοντας την ομορφιά του κόσμου τούτου, και έχοντας στο στόχαστρο το άδικο και τη σχιζοφρένεια, δεν ξέρει παρά να δείχνει καθαρά κατά πού πέφτει η κόλαση και η κακή μας μοίρα.Να ευχηθούμε επιτυχία στον Ν.Κ. Ο ποιητής μας δουλεύει καλά το υλικό της ματωμένης μνή-μης. Με στοιχεία κριτικής άσκησης παίρνει αντρίκια την πρώτη του νίκη απ’ τη φθορά που συγ-γενεύει με το θάνατο. Όχι πως απ’ τη μια στιγμή στην άλλη ο Κούτσιας με τους άλλοτε τρυφε-ρούς κι άλλοτε δεικτικούς στίχους (με λόγο κοφτερό, συμπαγή, και καθαρά ελληνικό) ολοκληρώ-θηκε κιόλας ποιητικά. Όχι. Και τούτο ευτυχώς, γιατί διαφορετικά ο δόκιμος τούτος ποιητής δενθα ’χε υπόλοιπο δρόμου να διανύσει.Γιώργος ΠαπούλιαςΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟΤο ξέρειςη φαντασία δεν κάνει πιο εύκολη τη ζωήδυσκολεύει την επικοινωνίακαταστρέφει το διάλογομειώνει την ένταση.Τι τα θες λοιπόν τα σύμβολαμήπως γιατί έτσι είναι πιο εύκολο να ξεγελάσεις;