ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥ ΓΙΑΤΡΕΥΕΙ

Η ποιητική φωνή δεν αναζητά απλώς την ανάκληση της μνήμης αλλά τη βιωματική της ανασύνθεση, όπου ο πόνος της προσφυγιάς και η γλύκα της παιδικής νοσταλγίας συνυπάρχουν σε μια άρρητη, συμπαντική αρμονία. Οι στίχοι, σαν ψηφίδες ψυχής, συνθέτουν ένα μωσαϊκό όπου το ατομικό βίωμα ενώνεται αβίαστα με το συλλογικό «Εμείς». Η ποίηση αυτή δεν είναι απλώς μια έκφραση, αλλά μια μαρτυρία. Είναι μια συνεχής, ειλικρινής συνομιλία με το Θείο, όπου η ψυχή, «σαν του παιδιού αγνή», αγωνίζεται να υπερβεί τα όρια του φθαρτού και να βρει το «θάλπος της ζωής». Αυτή η συλλογή δεν ζητά να ερμηνευθεί, αλλά να βιωθεί· είναι μια πρόσκληση σε προσκύνημα, όπου το φως δεν παύει να αναζητά την ψυχή ακόμα και μέσα στο σκοτάδι. Η ποίησή της είναι βαθιά βιωματική και συγκινεί με την αυθεντικότητά της. Οι άξονες γύρω από τους οποίους κινείται το έργο της είναι πολλοί και σημαντικοί: η θρησκευτική πίστη και η προσευχή, που εκφράζονται μέσα από ποιήματα γεμάτα ειλικρίνεια, αγωνία για λύτρωση και αφοσίωση στον Χριστό, την Παναγία και τους αγίους· η πατρίδα και η ιστορική μνήμη, από τον Γιώργο Σεφέρη μέχρι το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη και από τον Καποδίστρια μέχρι τον Γιαν Πάλαχ, η ποιήτρια καταγράφει με συγκίνηση και σεβασμό τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας· η προσφυγιά, που ως παιδί προσφύγων τη βίωσε βαθιά και την αποτύπωσε με τρόπο μοναδικό, αναζητώντας μέσα από τον λόγο την αχαρτογράφητη πατρίδα της καρδιάς.Μια συγκινητική ποιητική συλλογή για την πίστη, την αγάπη, την πατρίδα και την ανθρώπινη ψυχή, που φωτίζει την ελπίδα ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές.