Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ (1924-1939) ΤΟΜΟΣ Α’ : ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ ΕΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Το βιβλίο µελετά την εξέλιξη του καθεστώτος της Σοβιετικής Ένωσης από την αρρώστια και τον θάνατο του Λένιν (τέλη 1922-Ιανουάριος 1924) µέχρι και το τέλος του Μεγάλου Τρόµου (1936-1938). Στο επίκεντρό του βρίσκεται η µελέτη του σταλινισµού ως ενός πολύµορφου φαινοµένου, παραγόµενου συνολικά από την πάλη των τάξεων στον σοβιετικό κοινωνικό σχηµατισµό. Συνεπώς, η έµφαση στην «προσωπολατρία γύρω από τον Στάλιν», στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, απορρίπτεται ως µια αβαθής και αποπροσανατολιστική προσέγγιση. Οµοίως, απορρίπτεται και η προσέγγιση, σύµφωνα µε την οποία, η δεκαετία του 1930 αποτέλεσε την επιτυχή επίτευξη της σοσιαλιστικής οικοδόµησης στην ΕΣΣ?, έστω και κάτω από δύσκολες αντικειµενικές συνθήκες. Η µελέτη δεν στηρίζεται µόνο στα κλασικά ιστορικά βιβλία των δεκαετιών 1920 έως και 1980, ορισµένα από τα οποία υπάρχουν από παλιά ή πιο πρόσφατα και σε ελληνική µετάφραση. Επεκτείνεται σε ένα µεγάλο µέρος της τεράστιας συζήτησης για την ΕΣΣ?, στον αγγλοσαξονικό κυρίως χώρο, κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια ή και στον ίδιο ακόµη τον ρωσικό και µετασοβιετικό χώρο, δεδοµένου ότι πολλά έργα του έχουν ήδη µεταφρασθεί στα αγγλικά. Αυτή η συζήτηση είναι σε µεγάλο βαθµό άγνωστη στο ελληνικό κοινό.