Το μεγαλύτερο μέρος της παρούσας έρευνας θα αναλύσει περισσότερο τη θετική πλευρά της σχιζοφρένειας, όπως περιγράφεται από τους Ντελέζ - Γκουαταρί. Σημεία ισορρόπησης υπάρχουν και η έρευνα συνυπάρχει με τον «Οιδίποδα» πανταχού παρόντα…Εξίσου ισορροπημένα αντιμετωπίζονται ο μαρξισμός (που είναι σχεδόν στο κέντρο της σκέψης του Αντι-Οιδίποδα) και ο καπιταλισμός. Ο Μαρξ, δε, περισσότερο σαν ριζοσπαστικός ανθρωπιστής...«Αλλά, όσοι δεν εκτέθηκαν σε τραύματα θα παριστάνουν όλη τους τη ζωή και μια άλλη ταυτότητα, ξένη απ’ αυτούς. Αυτή είναι η δική τους αυτότητα, δυναμική και ενσυνείδητη… που θα παριστάνει την αδύναμη και αθέλητη.Τούτο μπορεί να οδηγήσει και στην χωρίς ενδοιασμό («ατραυμάτιστη») παρανομία. Τούτο συνιστά την «εμπράγματη» τρέλα… και την καταγωγή.»
