ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΜΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ

Η ιστορία της αυτοάμυνας είναι μια περιπέτεια που εμπεριέχει πολώσεις, αντιπαραθέτει συνεχώς δύο ανταγωνιστικές εκφράσεις της άμυνας του «εαυτού»: από τη μία πλευρά, την κυρίαρχη νομικοπολιτική παράδοση της νόμιμης άμυνας που συνδέεται με μια πληθώρα πρακτικών εξουσίας οι οποίες εμπλέκουν διάφορες μορφές βιαιότητας -στόχος μας εδώ είναι να τις φέρουμε στην επιφάνεια. Από την άλλη, τη θαμμένη ιστορία της «πολεμικής ηθικής του εαυτού» που έχει διαποτίσει τα σύγχρονα πολιτικά κινήματα και τα διάφορα κινήματα υποκουλτούρας, ενσαρκώνοντας με εκπληκτική συνέχεια μια αμυντική αντίσταση που συνιστά τη δύναμή τους. Ανοίγοντας το εν λόγω αρχείο, που περιλαμβάνει πολλές άλλες ιστορίες, δεν ισχυρίζομαι ότι κάνω ιστορική έρευνα· πρόκειται μάλλον για μια γενεαλογία. Σε αυτό τον κατά τ άλλα σκοτεινό ορίζοντα, ο αστερισμός διαχέει το φως του καθώς οι διάφορες ιστορίες παραπέμπουν η μία στην άλλη, απευθύνονται, επιδρούν, πλάθουν ένα σύστημα αναφοράς με τρόπο διαρκή και υποκειμενικό, σαν φωτεινά σημεία που συνδέονται. Τα βασικά κείμενα που συνθέτουν τη φιλοσοφία του Κόμματος Αυτοάμυνας των Μαύρων Πανθήρων αποτίνουν φόρο τιμής στους εξεγερμένους και τις εξεγερμένες του γκέτο της Βαρσοβίας. Οι queer περίπολοι αυτοάμυνας παραπέμπουν στα κινήματα αυτοάμυνας των Μαύρων. Οι Αγγλίδες διεθνίστριες αναρχικές σουφραζέτες έχουν πρόσβαση στο ju-jitsu εν μέρει εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής πολιτικής που σφετερίζεται γνώσεις και πρακτικές των αποικιοκρατούμενων για να τους αφοπλίσει.