ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΜΑΥΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ρισμένες φωνές το κράτος πασχίζει να τις θάψει δύο φορές, πρώτα με τη βία και έπειτα με τη σιωπή. Η Assata Shakur ήταν και παραμένει μια τέτοια φωνή. Εκπροσωπώντας ένα παρελθόν ριζοσπαστικών και μαχητικών αγώνων, καταφέρνει να επιστρέφει διαρκώς στο σήμερα, τροφοδοτώντας τον σύγχρονο πολιτικό λόγο και δράση. Σε μια εποχή όπου ο ρατσισμός, η κρατική καταστολή, η ταξική επίθεση και η πατριαρχία αναπαράγονται και εξοπλίζονται με νέα μέσα, η θύμησή της διατηρεί ζωντανό το νήμα της ιστορικής καταπίεσης και, κυρίως, της αντίστασης. (...)Η Assata Shakur έγραφε για να ονοματίσει τον εχθρό, να υπερασπιστεί τη ζωή των κατατρεγμένων, να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των αγώνων, να αρνηθεί την κανονικοποίηση της βίας που ασκεί το κράτος πάνω στα σώματα των μαύρων, στους φτωχούς, στις γυναίκες, στους φυλακισμένους, σε όσους κρίνονται ως περιττοί από την εξουσία. Μέσα στα κείμενά της δεν υπάρχει η πολυτέλεια της αποστασιοποίησης, αλλά η βαθιά γνώση ότι η ελευθερία δεν παραχωρείται, αλλά κατακτιέται συλλογικά, μέσα από συγκρούσεις, ήττες, επιμονή, οργάνωση, διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την ευθύνη της συνέχισης των αγώνων. Όλα αυτά αφηγούνται ταυτόχρονα την προσωπική διαδρομή της Assata και αναφέρονται σε αυτήν αλλά ανήκουν και στην ιστορία των καταπιεσμένων που μίλησαν, αντιστάθηκαν, διώχθηκαν και αρνήθηκαν να μετανοήσουν. Ανήκουν στη μεγάλη παράδοση της μαύρης επαναστατικής σκέψης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, της γυναικείας ανυπακοής και της αντίστασης απέναντι σε κάθε μηχανισμό πειθάρχησης. Στα κείμενα της θα βρούμε μια σπουδαία επικαιρότητα. Αναδεικνύοντας έτσι πως η καταπίεση, ο ρατσισμός, η εκδικητική μεταχείριση, η συνθήκη της φυλακής, τα βασανιστήρια, οι φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις δεν έχουν πάψει. Είναι όλα εδώ. Και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να μιλάμε για αυτά, να αγωνιζόμαστε για αυτά και να φωνάζουμε να μας ακούσουν οι μαύροι αδερφοί μας και αδερφές μας και όλοι οι αγωνιζόμενοι λαοί σε κάθε μεριά της γης.