ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

Ο Χριστός αναστήθηκε και νίκησε τον θάνατο. Έδωσε την ελπίδα της συνάντησης μαζί Του μετά την κοινή ανά-σταση όλων των νεκρών, πράγμα που θα είναι και νίκη των χριστιανών επί του θανάτου. Ο Χριστός δεν θα αφήσει στην ανυπαρξία τους αγαπημένους Του, αυτό είναι απολύτως σίγουρο, το αμφιβαλλόμενο είναι, αν και κατά πόσο και Αυτός είναι αγαπημένος από κάποιους από αυτούς! Η συγχώρεση των σταυρωτών Του... άφες αυτοίς ού γαρ οίδασι τί ποιούσι, μαζί με την κάθοδό του στον Άδη, δίνει σε κάθε άνθρωπο την δυνατότητα-πιθανότητα θεμελιακής αλλαγής και ελευθερίας από τον αυτοεγκλεισμό της μοναξιάς και τελικώς της κόλασης. Τα Μνημόσυνα είναι επιβεβαίωση του σώματος της Εκκλησίας ως αγαπητικής κοινωνίας που παρακαλεί για την ελευθερία (και κατ επέκτασιν για την συνάντηση με τον Χριστό) από εγωιστικές «αυτοπροστατευτικές» αυταπάτες... Γι αυτό προσευχόμαστε, τελούντες Μνημόσυνα, λαμβάνοντας συνήγορο και το Αίμα του Χριστού, που καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας (Α Ιωάν. 1,7).