ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΡΧΗ

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥΑ΄ ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΒλαστάρι νιός μεγάλωνε, στα πιο ’μορφα τα χρόνιαδίχως εχθρού τον κίνδυνο, δίχως αρρώστια, φτώχια.Απλά τα δώρα της ζωής, τον έζωναν με χάρημέχρι μιαν ώρα μαύρηπου λαχταρώντας το κακό, απ’ τις σκιές ορμήξανκαι το βλαστάρι έκοψαν και τον ανθό πατήσαν.Λίγες στιγμές, πολλές φωνές κι αίμα στο στενό,το βράδι το στερνό.Σαν ήρθε ο ήλιος το πρωίτη ζεστασιά δεν έφερε, την ανθρωπιά δε βρήκε.Σύννεφα θολά, περαστικά πουλιάμε δάκρυα στη θωριά. ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΧΑΡΙΛΑΟΥ Β΄ ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΉτανε φτωχική η πατρική μου γειτονιά,μα ’χε φιλότιμο σε κάθε της γωνιά.Ήταν’ όλα τα παιδιά μαζί,δεν ήξεραν πως να ’ναι εχθροί.Και σα γινόταν παληκάρια,παρέες βγαίνανε τα βράδια.Μέχρι έναν Φλεβάρη – και μίαν ώρα μαύρηπου απ’ τις σκιές ορμήξανκαι τους ανθούς πατήσαν,μαχαίρωσαν, χτυπήσαν.Κι έναν νεκρό αφήσαν.Ας είναι ανταξιο της θέμιδος το χέριΜα τέτοια πληγή, ο χρόνος πως να κλείσει;και πως θα σβήσουν θε μου τέτοια μίση.