Η ποιητική τέχνη συνομιλεί με τα πιο άγρια ανθρώπινα συναισθήματα, σε μια μοναδική συλλογή χωρίς όρια!Θα δεις, σε 32 ποιη?ματα θα φτα?σεις.Αρκει? να απλω?σεις τη νυχτερινη? μπουγα?δα.«Και αφου? απορη?σαμε αν ει?ναι τα μα?τια που κλει?νουν η? το φως που λιγοστευ?ει, με τα θολα? τα μα?τια και τα χε?ρια τα υγρα?, στη θα?λασσα με ε?να σκοπο? – αγα?λματα μαρμα?ρινα-Φτα?σαμε.»Η πονεμε?νη μνη?μη, οι ανικανοποι?ητοι ε?ρωτες, οι διαψευ?σεις, οι απογοητευ?σεις, τα τραυ?ματα και κα?θε πληγη? στρω?νουν τον δρο?μο προς εκει?.Ρωτα?ς πω?ς:«Χα?νοντας τη μνη?μη μας βρι?σκαμε τον χαμε?νο χρο?νο. …απο? αγα?λματα γινο?μασταν παιδια? και ξημε?ρωνε.»Η νυχτερινη? μπουγα?δα ε?χει απλωμε?να λευκα? σεντο?νια, υπο? το α?κουσμα μπλε πουλιω?ν, στη βερα?ντα του τρελου?, κοιτα?ζοντας δωρεα?ν θεα?ματα και βλε?ποντας θαυ?ματα στη γωνι?α, γελωτοποιου?ς, κρεμα?στρες καλοκαιριου? στο Κολοσσαι?ο, στα κλαμπς, στις Βρυξε?λλες, στο Λουξεμβου?ργο και ο?χι μο?νο. Κυρι?ως στα πι?σω πι?σω. Ξημερω?νει με ανε?κδοτα, ορισμου?ς, μια Οδυ?σσεια και συνειδητοποι?ηση ο?τι δεν τους κρατα?ω τους ο?ρκους μου.
