Στιγμιότυπα η ζωή, διαδραματίζονται,μετακυλίονται συνεχώς από τοένα σημείο στο άλλο,πώς να χωρέσουν σε μια στιγμή,χωρίς σύνορα τα όριά τους,δίχως την τάση του τεμαχισμού,η ανασκόπησή τους εντάσσεταιχρονικά σε περιόδους.Στιγμιότυπα στη χλεύη της ζωής,κάδρα στον τοίχο ενός μεγάλου ζωγράφου,απροσπέλαστα ως προς την ανάγνωσή τους,δωρικά παγιωμένα στον χρόνο.Στιγμιότυπα πρωτογενήκομμάτια αποτελώνταςτον επίγειο χάρτη, ενταγμέναθέλοντας και μη να βρούμεπρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούμεστην ενηλικίωση του χρόνου.Στιγμιότυπα στον ατέρμονο χρόνο,ιδιοσυγκρασία που γεννά τη στιγμή,που αναλώνεται, δίνοντας ταυτότητακαι υπόσταση στο παραγόμενο,στο καινοφανές.Στιγμιότυπα, όταν οι ζωές μαςκατρακυλούν στην άβυσσοτης ανυπαρξίας, ο αέρας θα φυσήξει ξανά,θα αναζωπυρώσει τη φωτιά που σιγοκαίει.Δεν είναι η ετοιμότητα που μαςενεργοποιεί, αλλά αυτό που πραγματικάθα θέλαμε να κάνουμε τη στιγμή που ο νουςτο έχει προετοιμάσει ήδη από πριν.Η ετοιμότητα είναι μια ψευδαίσθησησυγκαλυμμένη στη ροή του χρόνου.
