ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΡΕΥΜΑ

Ομίχλη (στον Κείμη)Μέσα στη νύχτα χθες αργάείδα ξαφνικά το Πεζώ του μπαμπά.Ακριβώς όπως ήτανεμπορντό με τρία κοντέρ στρογγυλά, οι ταχύτητες στο χέρι και μονοκόμματο κάθισμα μπροστά.Φώτα κίτρινα και δυνατά φώτα δυνατά, κίτρινα για την ομίχλη.Ένα φως στην ομίχλη ένα φως στην ομίχλημπαμπά.Ο ήχος σουΤον ήχο της φωνής σου αγάπησακαι τους μηρούς τους τορνευτούςτις σκάλες στα μαλλιάτα πράσινα τα μάτιαμάνα.Στόμα γλυκό με πρωτοφίλησεςέτσι στη μουσική εθίστηκαλίγο ουρανό έκλεψα.Η ποίηση (στον Κ. Τ.)Η ποίηση είναι παντού.Σήμερα είδα μια ταμπέλαπάνω στον αγροτικό δρόμοακριβώς πριν τη μεγάλη κατηφόραστη μέση του πουθενά, κάποιοςείχε γράψει με κόκκινη μπογιά:ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝΣταμάτησα πιο κάτωνα συνέλθω.